Temat zarobków oraz wypłat w polskim sektorze ochrony zdrowia regularnie rozpala emocje opinii publicznej do czerwoności. Sprawa wraca jak bumerang za sprawą kolejnych raportów, rekordowych kwot na listach płac oraz ustawowych mechanizmów waloryzacyjnych. Kiedy jedni liczą skromniejsze dodatki za dyżury, media co jakiś czas obiegają mrożące krew w żyłach (lub wywołujące natychmiastowy opad szczęki) doniesienia o medycznych rekordzistach, których roczne dochody przekraczają siedmiocyfrowe kwoty. Jak to wszystko ma się do rzeczywistości, sztywnych ustawowych widełek oraz planowanych zmian finansowych? Przyjrzyjmy się temu z bliska.
Wszystko zaczęło się od twardych danych i statystyk, które rzucają zupełnie nowe światło na portfele zatrudnionych w publicznych placówkach. Zgodnie z mechanizmem regulowanym ustawą o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego, pensje w służbie zdrowia rosną regularnie co roku, bazując na przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce narodowej. Nie da się ukryć, że system ten ma chronić kadry przed inflacją, ale w praktyce tworzy też monumentalne dysproporcje między poszczególnymi grupami zawodowymi.
Milionowe pensje i codzienna szara rzeczywistość
Przypadek młodego lekarza z Warszawy, który bez specjalizacji w ciągu zaledwie dwunastu miesięcy wyciągnął ponad 1,5 miliona złotych brutto, otworzył puszkę Pandory. Nagle okazało się, że promowane w przestrzeni publicznej skromne etaty to często tylko wierzchołek góry lodowej, pod którym kryją się dziesiątki godzin wylanych na dyżurach kontraktowych. Jak podaje portal w artykule zatytułowanym Wypłaty – informacje. Czytaj więcej na rynekzdrowia.pl, skala zjawiska jest znacznie większa, niż przypuszczano.
Podczas posiedzenia Senatu przedstawiciele resortu zdrowia przyznali, że odsetek lekarzy, których roczne zarobki przekraczają magiczny milion złotych, może wynosić ponad 10 proc. Biorąc pod uwagę fakt, że w Polsce praktykuje około 143 tysiące lekarzy, dają nam te liczby armię liczącą nawet kilkanaście tysięcy medyków-milionerów. Działa to na wyobraźnię, prawda? Człowiek niemal od razu ma ochotę rzucić dotychczasową pracę i zacząć nadrabiać zaległości z biologii z czasów szkoły średniej, choć perspektywa pisania recept o czwartej nad ranem w trakcie trzydziestej godziny dyżuru szybko studzi ten zapał.
Jak rosną podstawy i czego szuka AOTMiT?
Zbieraniem szczegółowych danych o autentycznych zarobkach personelu zajmuje się Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT). Trzeba przyznać, że dotychczasowe statystyki bywały dziurawe, bo nikt do końca nie potrafił zsumować faktu, że ten sam doktor dorabia w trzech różnych powiatowych szpitalach naraz, a do tego prowadzi prywatny gabinet. Państwo chce w końcu zapanować nad tym chaosem finansowym.
Tymczasem stawki zasadnicze na etacie (wynikające ze wspomnianego współczynnika przemnożonego przez bazę GUS) prezentują się następująco:
- Lekarz ze specjalizacją inkasuje solidną podstawę zbliżającą się do 13 tysięcy złotych brutto.
- Magistrzy pielęgniarstwa, fizjoterapii czy farmacji ze specjalizacją mogą liczyć na pułap około 11,4 tysiąca złotych brutto.
- Medycy bez specjalizacji oraz pozostali pracownicy segmentu medycznego i niemedycznego poruszają się w widełkach od nieco ponad 7 tysięcy do 10,5 tysiąca złotych podstawy.
Oczywiście mowa tu o kwotach czysto zasadniczych. Do tego dochodzą dodatki stażowe, nocne, świąteczne czy premie, które potrafią solidnie podreperować domowy budżet.
Perspektywy na przyszłość i rządowe limity
System nie stoi w miejscu. Rząd już teraz spogląda w stronę kolejnych lat, szacując nowe limity płacowe powiązane z rosnącą płacą minimalną. Propozycje mówią o maksymalnych stawkach godzinowych na umowach cywilnoprawnych sięgających niemal 250 zł brutto, co w skali miesiąca przy maksymalnym obciążeniu mogłoby wygenerować pułap ponad 79 tysięcy złotych brutto.
Czy limity te ukrócą “komercyjny wyścig szczurów” w publicznych szpitalach? Czas pokaże. Jedno jest pewne: temat wypłat w ochronie zdrowia pozostanie jednym z najbardziej grzejących polską debatę publiczną wątków. Bo choć pacjenci często narzekają na kolejki, to gdy w grę wchodzi ratowanie ludzkiego życia, nagle okazuje się, że dobrze opłacany fachowiec na posterunku to skarb, którego cena na wolnym rynku bywa po prostu bezcenna.
Źródło: www.rynekzdrowia.pl
