Gdy system ochrony zdrowia zaczyna przypominać beczkę bez dna, a kolejne miliony złotych znikają w finansowej czarnej dziurze, pacjenci ze zniecierpliwieniem patrzą w kalendarz i pytają: co dalej ze specjalistyczną pomocą? Opublikowane niedawno na portalu Rynek Zdrowia analizy pt. Długi – informacje. Czytaj więcej na rynekzdrowia.pl obnażają gorzką prawdę o kondycji naszych lecznic. Zadłużenie publicznych placówek rośnie w zastraszającym tempie, a tradycyjne metody łatania budżetów przypominają tamowanie krwotoku plastrem. Czy polska medycyna stoi na krawędzi strukturalnego paraliżu, czy też w gabinetach decydentów rodzi się właśnie plan ratunkowy?
Z najnowszych danych wynika, że łączne zobowiązania publicznych szpitali w Polsce przekroczyły już astronomiczną kwotę 34 miliardów złotych, a według niektórych szacunków zbliżają się nawet do ponad 42 miliardów. Co gorsza, zjawisko to nie dotyczy jedynie odległych rejonów – problem uderza w struktury Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej (SPZOZ) w całym kraju. Szpitale powiatowe, dla których kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia stanowi średnio około 93 procent przychodów, tkwią w pułapce bez wyjścia. Koszty rosną szybciej niż wyceny świadczeń, a dyrektorzy placówek stają przed dramatycznym wyborem: kupić leki ratujące życie czy zapłacić rachunki za prąd. I pomyśleć, że cała ta machina ma dbać o nasze zdrowie, podczas gdy sama pilnie potrzebuje intensywnej terapii.
Sytuację dodatkowo skomplikowało orzecznictwo sądowe. Warto przypomnieć, że Sąd Najwyższy uznał, iż SPZOZ-y nie posiadają tzw. zdolności restrukturyzacyjnej. Oznacza to, że tradycyjne ścieżki oddłużania znane z biznesu – takie jak układy z wierzycielami pod nadzorem sądowym – są dla wielu szpitali zamknięte. Czasami odnosi się wrażenie, że przepisy tworzą labirynt, w którym łatwiej się zgubić, niż znaleźć wyjście z długów. W efekcie komornicy pukają do drzwi placówek medycznych, a dostawcy sprzętu i leków coraz niechętniej spoglądają na kolejne faktury z odroczonym terminem płatności.
W kuluarach politycznych wrze od pomysłów. Resort zdrowia proponuje nowe narzędzia prawne i mechanizmy konsolidacyjne, które miałyby ułatwić zarządzanie zadłużeniem oraz ratować zagrożone likwidacją ośrodki. Z drugiej strony, opozycja i część ekspertów alarmują, że wszelkie pochopne zmiany mogą doprowadzić do ukrytej prywatyzacji usług medycznych. Brakuje spójnego konsensusu, a pacjent – stojąc w wielomiesięcznych kolejkach do lekarza specjalisty – pozostaje biernym obserwatorem tej finansowej przepychanki. Prawda leży zapewne po środku: bez realnego zwiększenia nakładów na ochronę zdrowia oraz głębokiej reformy wyceny procedur medycznych, każda próba oddłużenia będzie jedynie odkładaniem nieuniknionego kryzysu na później.
Źródło: www.rynekzdrowia.pl
