Polski system ochrony zdrowia od lat mierzy się z wyzwaniami, które boleśnie dotykają pacjentów, a jednym z najważniejszych głosów domagających się głębokich reform jest Dorota Korycińska. Jako prezeska Ogólnopolskiej Federacji Onkologicznej oraz Stowarzyszenia Neurofibromatozy Polska, aktywnie wskazuje ona na mankamenty opieki medycznej, długie kolejki oraz rażące dysproporcje w dostępie do nowoczesnych terapii. Czy polska onkologia ma szansę na realną metamorfozę i dlaczego perspektywa organizacji pacjenckich staje się kluczowa w debatach takich jak Forum Rynku Zdrowia? Odpowiedzi na te pytania kryją się w kulisach systemowych zmian, o których głośno mówi się w środowisku medycznym.
Gdy system opieki zdrowotnej zaczyna przypominać skomplikowaną łamigłówkę, w której brakuje kluczowych elementów, pacjenci często zostają sami ze swoimi problemami. Na szczęście istnieją postacie, które nie tylko głośno mówią o niedociągnięciach, ale też biorą czynny udział w ciałach doradczych, takich jak Krajowa Rada Onkologiczna czy Rada Organizacji Pacjentów. Dorota Korycińska od kilkunastu lat nieustannie przypomina, że bez podniesienia nakładów finansowych oraz poprawy organizacji, trudno marzyć o przełomie w leczeniu nowotworów. Warto czasem zadać sobie pytanie – czy jako pacjenci naprawdę znamy swoje prawa i wiemy, jak wymagający bywa proces tworzenia bezpiecznej ścieżki terapeutycznej?
Głos pacjentów w systemie – kim jest Dorota Korycińska?
Działalność Doroty Korycińskiej wykracza daleko poza standardowe ramy aktywizmu społecznego. Kierowana przez nią Ogólnopolska Federacja Onkologiczna (OFO) oraz Stowarzyszenie Neurofibromatozy Polska stanowią istotne zaplecze eksperckie w dialogu z Ministerstwem Zdrowia, Narodowym Funduszem Zdrowia oraz parlamentarzystami. Korycińska wielokrotnie podkreślała w wywiadach i debatach publicznych, że nowoczesna onkologia nie może opierać się wyłącznie na tradycyjnych metodach. Równie istotna co innowacyjne leki jest precyzyjna i szybka diagnostyka – w tym rozwój badań molekularnych, które pozwalają dopasować terapię niczym garnitur szyty na miarę.
Warto zauważyć, że choroby rzadkie, takie jak neurofibromatozy, przez długi czas pozostawały w cieniu innych schorzeń, a lekarze nierzadko musieli uczyć się ich rozpoznawania od samych pacjentów i ich rodzin. Praca u podstaw, jaką wykonują organizacje pod przewodnictwem Korycińskiej, pozwala nie tylko nagłaśniać te niszowe problemy, ale przede wszystkim wymuszać systemowe wsparcie tam, gdzie dotychczas panowała cisza.
Największe wyzwania polskiej onkologii
Analizując wypowiedzi eksperci z kręgu organizacji pacjenckich zwracają uwagę na zatrważające statystyki. Polska od lat boryka się z problemem wyższej śmiertelności z powodu niektórych nowotworów (np. raka piersi czy jelita grubego) w porównaniu do średniej unijnej, co wynika przede wszystkim ze zbyt późnego wykrywania chorób. Do głównych barier zalicza się:
- Niedostateczne finansowanie publiczne w przeliczeniu na jednego mieszkańca w relacji do innych krajów europejskich.
- Ogromne zróżnicowanie regionalne w dostępie do zaawansowanych świadczeń i specjalistów.
- Bariery proceduralne, takie jak wymogi biurokratyczne utrudniające szybkie wykonanie specjalistycznych badań genetycznych.
- Niski poziom edukacji zdrowotnej społeczeństwa, co utrudnia skuteczną profilaktykę.
Co ciekawe, Dorota Korycińska zwraca również uwagę na technologiczne perspektywy medycyny, w tym na potencjał sztucznej inteligencji (AI). Choć algorytmy i nowoczesne narzędzia cyfrowe – takie jak aplikacje w smartwatche czy systemy wspierające radiologię – nie zastąpią lekarza, mogą stać się nieocenionym wsparciem w codziennej diagnostyce i monitorowaniu stanu zdrowia pacjentów.
Ewolucja zamiast rewolucji
Komentując wprowadzane w Polsce zmiany systemowe, takie jak narodowa sieć onkologiczna, Dorota Korycińska wielokrotnie apelowała o rozsądek i podejście ewolucyjne. Zmiany w opiece nad chorymi na raka nie dokonały się za dotknięciem czarodziejskiej różdżki – wymagają one czasu, szkoleń dla koordynatorów opieki onkologicznej oraz rzetelnej, zewnętrznej oceny jakości świadczeń przez instytucje takie jak NFZ. Ostatecznie to właśnie perspektywa pacjenta – aktywnego współtwórcy systemu, a nie tylko biernego odbiorcy świadczeń – powinna wyznaczać kierunek dalszych inwestycji w polską ochronę zdrowia.
Źródło: www.rynekzdrowia.pl
